Ертеде
бір шаруа шал бопты. Осы бейшара шалдың жалғыз аты мен жалғыз баласынан
басқа жақыны болмапты. Асыл тұқымды атын елдің патшасы талай сұрап,
тіпті қазынасының жартысын беруді ұсынса да, шал бұған келіспепті. “Бұл
жай ғана ат емес, бұл менің досым. Адам досын қалай сатады?” – депті
шал ханға. Күндердің бір күні шал ұйқыдан тұрса, асыл тұқымды аты
қорада жоқ.
“Ей,
жынды шал, бұл атты саған қалдырмай алып кететіндері белгілі еді ғой.
Өткенде патшаға сатқанда өміріңнің соңына дейін байлардай өмір сүрер
едің. Қазір не ... Жалғасын оқу »
