[28.12.2010.] Роланд Эммерих Қағбаны неге «құлатпады»? - 28 Декабря 2010

Тарихта «Піл оқиғасы» деген атпен қалған бұл уақиға Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) туылған 570-жылы болған. Йеменнің билеушісі Абраһа пілді әскерімен Қағбаны қирату үшін Меккеге келеді. Мақсат тоғыз жолдың торабы, құлшылықтың, әрі сауда-саттықтың ошағы болған қаланы сол мәртебесінен айыру еді. Абраһа Қағбаны қиратқанда ғана Меккега ағылған керуенді тоқтатуға болады деп ойлады. Оның үстіне, мұның алдында өз еліне тағы бір «қағба» салып алған болатын. Бірақ жұрт ол жалған «қағбаға» бармақ түгілі, маңына жоламай қойды. Көпшілігі ашу шақырды. Тіпті, ішін нәжіспен ластап кеткендер де табылды. Ызаланған Абраһа нағыз Қағбаға жорыққа шықты. Тарихшылардың айтуынша, ол заманда пілді әскерге жететін әскер жоқ-тын. Пілді әскер – қарсы келгенді таптап өтетін жойқын күш, танкті армия сияқты еді. Бұл зұлым күшті тоқтата алмасын білген Мекке жұрты қаланы тастап тау-тасқа қашып кетуге мәжбүр болды. Тәпсіршілер осы арада мына бір жайтты баяндайды. Абраһа Меккеге жақындап, жұрттың малын тартып ала бастайды. Сонда оның қосынына келуге меккеліктерден Пайғамбарымыздың атасы Әбдімүтәліптің ғана дәті барған екен. Сұңғақ бойлы, келісті, сұлу жүзді адамның жападан-жалғыз келіп тұрғанына таң қалған билеуші «мына адам Қағбаны қиратпауымды өтінетін шығар, мынадай кісінің бір ауыз сөзі үшін райымнан қайтуға бейілмін» деп ойлаған көрінеді. Бірақ Әбдімүтәліптің аузынан ондай сөз шыққан жоқ. Бар айтқаны: «Менің жалғыз түйем бар еді. Сол түйемді қайтар». Таң-тамаша болған Абраһа: «Сен неге Қағба шабуыл жасама деп өтінбейсің?» деп сұрайды. «Мен – түйенің иесімін, ал Қағбаның өз Иесі бар» деп жауап қатқан екен сонда Әбдімүтәліп. Бұл Қағба Иесінің, яғни, Алла Тағаланың Абраһаға Әбдімүтәліп арқылы жасаған ескертуі еді. Ескертуге мән бермеген бұзақы билеушінің әскерлері Меккеге лап қояды. Сонда аспаннан белгісіз бір құстар пайда болып, олар тұмсықтарына және тырнақтарына қысқан түйіршік тастарды әскерге қарай атқылай бастайды. Соққының жойқын болғаны сондай, пілді әскердің бірі де қалмай қырылып қалады. Қырылу былай тұрсын, «желінген топандай» болады. Ғалымдар осы арадағы «желінген» деген сөздің «желініп, асқазанда қорытылып, қайта шыққан нәрсенің» сыпайы айтылған түрі деп тәпсірлеп жүр. Бұл қырғыннан тек Абраһа ғана аман қалады. Арып-ашып ауылына қайтқан әмір Йеменге жетіп дүние салады. Бірақ жолда оның барлық денесі шіріп, саусақтары, қолдары бөлініп түсіп қалған еді. Алланың қорғауындағы қасиетті Қағбаға қол сұқпақ болған билеуші жұрт алдында қатты азаппен жан тапсырды. Әбәбил аталатын бұл құстар оған дейін болмаған, қазір де жоқ, тек Жаратушының қалауымен сол мезетте жаратылып, бұйрық орындалған соң қайта жоқ болған. Алланың сөзі Құранда келгендіктен біз бұл оқиғаға қалтқысыз сенеміз. Енді Эммерихқа келейік. Әйгілі фильмінде дүниенің түгін қалдырмай қиратқан режиссер Ватиканның да, «Бостандық статуясының» да, Ақ үйдің де, Рио-де-Жанейродағы Иса мүсіннің де «күл-паршасын» шығарды. Әу баста бұл тізімде күллі мұсылманның құбыласы Қағба да болған екен. Бірақ жоспар жүзеге асқан жоқ. Бұл жолғы ескертуші – сценарист Харальд Клозер. Клозер мырза мистер Эммерихқа келіп барша мұсылман әлемін өзімізге қарсы қойып алудан қорқамын дегенді айтыпты. Қасиетті жерді қиратпай-ақ қойсақ деп қиылыпты. Бұл ұсыныс режиссердің де көңіліне қона кеткен. «Біз бәрін де ескеруге тіиспіз. Христиандықтың кез-келген құндылығымен «ойнай беруге» болады. Ал мұсылман әлемімен олай етіп көріңіз… не болар екен?» депті ол бір сөзінде. Сірә, 5 жыл бұрын Данияда болған жағдай Роландтың да есінен шыға қоймаған болу керек.